خانه / پادکست / معناآفرینی در سایه‌ی پیشینه‌ی مشترک تاریخی

معناآفرینی در سایه‌ی پیشینه‌ی مشترک تاریخی

pegahبرنامه‌ی رادیویی خاک ویژه‌ی شعر پگاه احمدی و شعرخوانی او
پویا عزیزی – راوی شعرهای پگاه احمدی، راوی ِ روایت تجربه‌های شخصی و جمعی از گذشته و حال حافظه‌ی جمعی ماست که گاه با به زانو درآوردن قواعد نحوی زبان معیار و گاه با به چالش کشیدن ساختارهای زبان، ما را در گذشته‌ای پر معنا محاط می‌کند. مخاطب نیز که در این رابطه همسانی‌هایی با این حافظه‌ی مشترک می‌یابد با راوی همراه شده و هویت می‌گیرد. این مسأله خود به عنوان شگرد تاثیرگذارنده‌ای بر مخاطب عمل می‌کند.
برنامه‌ی رادیویی این هفته‌ی خاک به شعرخوانی پگاه احمدی اختصاص دارد. برخی از اشعار شاعر را می‌توانید از طریق فایل صوتی بشنوید و با صدای او و چگونگی شعرخوانی‌اش آشنا شوید.

پگاه احمدی با استفاده از ارجاعات به گذشته‌ی تاریخی، در نهایت نه تنها حالت محافظه‌کارانه‌ای در متن نمی‌آفریند، بلکه معناهایی تازه از آن را پیشِ رویِ مخاطب می‌نهد. رنج‌های رفته بر جامعه ایرانی و استبدادزدگی‌اش، در دل این شعرها مفهوم‌هایی گاه لبریز از مقاومت و اعتراض و گاه پر از درماندگی و لحنی مرثیه‌سرایانه می‌آفریند.
شعرهای این شاعر حاوی امرِ اجتماعی مشترک و مجموعه‌ای از نمادین‌شدگی‌های سخن در زبان شاعرانه است.
شاعر در این راه با استفاده از بافت‌های واژگانیِ متناسب در ساخت معنایی و موسیقیایی، برقراری تناسب و گاه آرایش واج‌های زبانی به همراه جناس‌ها در فضایی استعاری و ساحتی دیالوگ‌مآب و کلاژگونه، شعری می‌آفریند که ضمن آفرینش هویتی تازه از راوی در فضای ایرانی، تخیل و میراثِ نمادین مشترکی را برای مخاطب این فضا هویت می‌بخشد، هژمونی ساختارهای مردانه را به چالش می‌کشد و زبان و ادبیات زنانه را به مقاومت در برابر این آلودگی و ویرانی وامی‌دارد. در نهایت آنچه در فضای عینی و تجربی بر آن ستم ورزیده شده است را درون زبان نجات می‌بخشد و کام‌جویی می‌کند. چه باک اگر تنها همین وظیفه را هم برای مخاطبش به عهده گرفته باشد.
در نگاهی کلی می‌توان شعرهای پگاه احمدی را دارای سبک مشخص و متمایز و شاعر را دارای امضای شخصی دانست که این روزها برای کمتر شاعر ایرانی اتفاق می‌افتد.

PDF24    Send article as PDF   

درباره پویا عزیزی

پویا عزیزی : شاعر، منتقد، روزنامه نگار و فعال سیاسی است . وی در روز سوم اسفند یک هزار و سیصد وشصت و سه خورشیدی در فارسان شهری از توابع چهارمحال و بختیاری، متولد شده و کودکی و نوجوانی را گذرانده است و از دوران دبیرستان به ادبیات و شعر و علاقه مند شده و به سرودن شعر می‌پردازد. پس از مهاجرت به تهران و زندگی نزدیک به یک دهه در پایتخت، آشنایی نزدیک با محیط‌ها و نشریات ادبی وی را مصمم و حرفه ای به کار ادبیات و محافل ادبی می‌کشاند. کتاب‌هایش را منتشر می‌کند، سخنرانی می‌کند. مقاله می‌نویسد و در جمع‌های ادبی شرکت می‌کند. وی به ناچار شامگاه سوم اسفند یکهزار و سیصد و هشتاد و هشت کوه‌های مرزی ایران با ترکیه را در نوردیده و تبعیدی خواسته و ناخواسته را آغاز می‌کند. شهروند افتخاری شهر جنوا در ایتالیا و عضو کانون نویسندگان ایران(در تبعید) و انجمن قلم ایران (در تبعید) است. کتاب‌های منتشر شده : ۱- علامت بوسه می‌بارد (مجموعه شعر ) نشر آرویج۱۳۸۳ ۲- تهی (مجموعه شعر )نشر الکترونیک امضا ۱۳۸۶ 3- شعر دوازده اثر الکساندر بلوک (ترجمه پویا عزیزی) 1392 نشر آنتی فا 4-زخمرگ های در تبعید(مجموعه شعر) نشرسیپرس استکهلم 1392 دیگر فعالیت ها: در مجلاتی مانند کارنامه ، کلک ، بایا ، نافه ، گوهران و… سایت های اینترنتی معتبر فارسی و غیر فارسی آثار بسیاری از وی منتشر شده است. او دبیر بخش پنجره سایت ادبیات و فرهنگ دبیر بخش فارسی سایت ماه مگ تحریریه سابق دوماه نامه ی دال سردبیر بخش مقالات ادبی سایت ژرفا همکار بخش ادبی هفته نامه بین المللی هنرمند بوده است.

پاسخ دادن

نکات : آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.فیلدهای الزامی علامت گذاری شده اند. *

*

WordPress spam blocked by CleanTalk.